Isparta Cirimbolu Su Kemeri: (Resimleri Sesli Dinle + Galeri Belgesel Modu)

Kapı Dağı'ndan Kavil Pınarı'nın berrak suyunu kale içine taşımak için 1869'da Sultan Abdülaziz döneminde inşa edilen bu eser, Uluborlu'nun simgesi. İki yuvarlak kemer üst üste yükseliyor, ahşap gergilerle destekleniyor. Hem su yolu hem de geçit görevi gören nadir yapılardan. Taş örgü gövdesi, yüzyılların tanığı olarak hâlâ ayakta duruyor.

Yeşilin kucakladığı bu tarihi yapı, 1872'de tamamlandığında Uluborlu'ya hayat vermişti. Taş duvarları, harç dolgulu örgüsüyle zamanın ötesine uzanıyor. Çevresindeki ağaçlar, kemerlerin altından geçen eski su yolunu koruyormuş gibi. Osmanlı mühendisliğinin doğayla dansı, her köşesinde hissediliyor.

İki yamaç arasına sıkışmış bu kemerlerin altından, yüzyıllardır su akmış. Kapı Dağı'ndan gelen Kavil Pınarı'nın yolu, bu taş örgü gövdeden geçiyordu. Sert kayalıklar arasında yükselen yapı, hem köprü hem de su kemeri işlevi görüyordu. Ahşap destekli mimarisi, Osmanlı döneminin en önemli eserlerinden birini oluşturuyor.

Altından akan derenin sesi, yüzyıllık hikâyeleri fısıldıyor. 1869'da başlayan inşaat, üç yıl sürmüş. İki yuvarlak kemer, üst üste dizilmiş taşlarla yükseliyor. H.1289 tarihli kitabesi, Sultan Abdülaziz döneminin izlerini taşıyordu. Suyun yüzeyindeki dalgalanmalar, zamanın akışını hatırlatıyor. Kale içine su taşıyan bu yol, artık sadece anıları taşıyor.

Kurak arazide yükselen bu taş yapı, Uluborlu'nun kültürel mirasını temsil ediyor. İki büyük kemer, ahşap gergilerle desteklenmiş. Kapı Dağı'ndan gelen suyun yolculuğu, bu kemerlerden geçiyordu. Osmanlı mühendisliğinin ustalığı, her taşında saklı. Hem su yolu hem geçit olarak hizmet veren nadir örneklerden biri, sessizce duruyor.

Çalılıklar arasında yükselen bu köprü, 1872'den beri burada. Taş örgü duvarları, harç dolgulu yapısıyla sağlam. Kavil Pınarı'nın suyunu kale içine taşıyan bu eser, aynı zamanda geçit işlevi görüyordu. Çevresindeki doğal alan, yapının simgesel önemini daha da artırıyor. Osmanlı döneminin en değerli yapılarından, sessizce bekliyor.

Sarp arazideki bu kalıntılar, Sultan Abdülaziz döneminin izlerini taşıyor. Parçalanmış kayalar, toprakla kaplı yapı parçaları... Yine de kemerlerin gücü, zamanın ötesine uzanıyor. Kapı Dağı'ndan gelen suyun yolu, bu taşlardan geçiyordu. Ahşap destekli mimarisi, Osmanlı ustalığının kanıtı. Hafif dağlık arka plan, tarihi atmosferi tamamlıyor.

Tepe üzerindeki bu taş duvarlar, yüzyılların sessiz tanığı. Dağların uzandığı ufukta, Uluborlu'nun hikâyesi yazılı. 1869'dan 1872'ye uzanan inşaat süreci, bu topraklara hayat vermişti. Şimdi doğal peyzajla bütünleşmiş, kültürel mirasımızın simgesi olarak duruyor. Görüşmek üzere!