Isparta Dündarbey Medresesi: (Resimleri Sesli Dinle + Galeri Belgesel Modu)

Eğirdir'in kalbinde, 13. yüzyıldan kalma bir hazine saklı. Dündarbey Medresesi'nin bahçesinde adım attığınızda, önce gözünüze çarpan o muhteşem taş kapı. 1237'de han olarak inşa edilen, sonra 1301'de Hamidoğlu Dündar Bey tarafından medreseye dönüştürülen bu eser, Hamidoğulları'nın en korunmuş yapılarından. Renkli güller arasında yükselen duvarlar, asırlık hikayeleri fısıldıyor.

İşte o meşhur büyük dış kapı karşınızda! Selçuklu taş işçiliğinin doruk noktası olan bu giriş, medresenin mimari değerinin üstünlüğünü kanıtlıyor. Her bir motif, her bir süsleme ustaca işlenmiş. Kemerli yapısı ve etrafındaki detaylar, 800 yıl önce burada çalışan sanatkarların maharetini gözler önüne seriyor. Kapının önündeki geniş alan, ziyaretçileri içeri davet ediyor.

Aynı kapıyı farklı açıdan incelediğinizde, işçiliğin inceliği daha da belirginleşiyor. Yüksek arka plana sahip bu giriş, üst kısmındaki kemer ile göz alıcı bir görünüm sunuyor. Taş ustalarının her dokunuşu, geometrik ve bitkisel motiflerde kendini gösteriyor. Bu kapı, sadece bir geçiş değil; geçmişle günümüz arasında kurulan köprü.

Dikdörtgen planlı medresenin kalbine giriyorsunuz. Ortasında kare formlu havuz ve şadırvan bulunan avlu, tam da kaynaklarda anlatıldığı gibi. Sağlı sollu üçer sütunun taşıdığı sivri kemerli revaklar, avluyu çevreliyor. Yuvarlak fıskiye etrafında dolaşırken, 1960 sonrası restorasyonun ne kadar özenli yapıldığını anlıyorsunuz. Taş yapılı kemerli girişler, her biri ayrı bir hikaye.

Başınızı kaldırdığınızda, kemerli tavan yapısı sizi büyülüyor. Ortasında dairesel cam alan bulunan bu mimari çözüm, Selçuklu döneminin ustalığını yansıtıyor. Açık mavi gökyüzü, camdan süzülen ışıkla iç mekanı aydınlatıyor. Taş duvarlarla çevrili bu alan, medresenin tek eyvan özelliğini vurguluyor. Her kemer, her taş, dönemin mimari anlayışını taşıyor.

Sütun başlıklarındaki kartal kabartmaları, devşirme malzeme kullanımının en güzel örneği. İki tarafında simetrik kuş figürleri, tüyleri detaylı işlenmiş bu sanat eseri. Eğirdir II. Gıyaseddin Keyhüsrev Kervansarayı'ndan sökülerek getirilen taşların hikayesi, bu kabartmalarda yaşıyor. Her figür, geçmişten günümüze taşınan kültürel mirasın parçası.

Başka bir sütun başlığında, geniş yaprakları temsil eden figürler simetrik düzen içinde. Detaylı taş oymacılığının bu örneği, Selçuklu sanatkarlarının doğaya olan hayranlığını yansıtıyor. Merkezde yer alan bitkisel motifler, o dönemin estetik anlayışını günümüze taşıyor. Her yaprak, her çizgi, ustaca planlanmış ve işlenmiş.

Taş duvarda yer alan bu niş, süslü kemer ile desteklenen detaylı işçiliğin güzel bir örneği. Arka planda simetrik desenler, geometrik motiflerle bezeli. Bu tür nişler, medreselerin fonksiyonel ve estetik özelliklerini birleştiriyor. Üst kısmındaki taş işçiliği, yapının her köşesinde sanatsal değer taşıdığını gösteriyor.

İç kısmın duvarları, geometrik ve bitkisel motiflerle süslenmiş. Çeşitli desenler, Selçuklu ve Beylikler dönemi geçişini yansıtan sanatsal anlayışı ortaya koyuyor. Her motif, o dönemin kültürel zenginliğini anlatıyor. Detaylı taş işçiliği, medresenin sadece eğitim yeri değil, aynı zamanda sanat merkezi olduğunu kanıtlıyor.

Yapının köşesinde ve cephesinde, ince işçilikle yapılmış motifler göze çarpıyor. Geometrik desenler, dallı ve yapraklı figürlerle birleşiyor. Bu detaylar, medresenin Hamidoğulları dönemindeki sanatsal seviyeyi gösteriyor. Her desen, her süsleme, dönemin estetik anlayışını yansıtan birer belge niteliğinde.

İç mekandaki duvar süslemesi, çiçek ve yaprak motiflerini andıran geometrik şekiller içeriyor. Üst kısımda ince işçilikle yapılmış bu desenler, doğadan ilham alan sanatsal yaklaşımı sergiliyor. Her motif, medresenin sadece bilim yuvası değil, aynı zamanda sanat merkezi olduğunu hatırlatıyor.

Geniş iç mekan, büyük düz taşlardan oluşan zemin ile dikkat çekiyor. Duvarlardaki pencereler ve kemerli nişler, medresenin fonksiyonel yapısını gösteriyor. Taş işçiliğiyle bezeli bu alan, öğrencilerin ders gördüğü, bilim adamlarının tartıştığı mekanları canlandırıyor. Her taş, eğitim tarihimizin tanığı.

Yeşil ağaçlar arasında, Hamidoğlu Dündar Bey'in heykeli yükseliyor. Geleneksel kıyafetler giymiş figür, başındaki miğferle o dönemin beylerini temsil ediyor. 1301'de bu yapıyı medreseye dönüştüren Dündar Bey'in anısına dikilen heykel, tarihsel kişiliği günümüze taşıyor. Arka planda medresenin duvarları, onun mirasını koruyor.

Son bakışınızı atarken, o muhteşem süslü kapı tekrar karşınızda. Detaylı taş işçiliği ve çeşitli motiflerle bezeli kemer, altındaki büyük kapıyı taçlandırıyor. 800 yıllık bu eser, Eğirdir'in tarihî çarşı kültürünün vazgeçilmez parçası. Anadolu'nun bu köklü mirasıyla vedalaşırken, tarihin derinliğini yüreğinizde hissediyorsunuz. Görüşmek üzere!