Isparta Yalvaç Müzesi: (Resimleri Sesli Dinle + Galeri Belgesel Modu)

Gazipaşa Caddesi'nde yürürken karşıma çıkan sütunlu giriş, beni hemen içine çekti. 1963'te temeli atılan bu yapı, 9 Eylül 1966'da kapılarını açmış. Merdivenlerden çıkarken, 26 bin eserin beklediğini düşünmek bile heyecan verici. Açık sarı cephesi güneşte parlıyor. Göller Bölgesi'nin en zengin koleksiyonlarından birine adım atmak üzereyim. Prehistoria'dan Roma dönemine uzanan yolculuk başlıyor.

Bahçedeki çiçekler arasında ilerlerken, taş duvarların sıcaklığını hissediyorum. 2000 yılında kapsamlı yenileme sonrası yeniden açılan bu mekan, şimdi çok daha canlı. Yeşil çalılar arasından görünen 'MÜZE' yazısı, içerideki hazinelere davet ediyor. Önümde dört kapalı salon var: Prehistoria, Klasik Eserler, Etnografya ve St. Paul Salonu. Her biri farklı bir çağa açılan kapı.

Kesme taşlardan örülü cephe, klasik mimariyle göz dolduruyor. Üst kattaki büyük pencereler, içerideki eserlere ışık taşıyor. 1975'te memurluktan müdürlüğe dönüştürülen yapı, yıllar içinde gelişmiş. Süslü çatı detayları, dönemin inşa anlayışını yansıtıyor. Ön taraftaki düzenleme, hem estetik hem işlevsel. Pisidia bölgesindeki arkeolojik araştırmaların ana merkezi olma özelliği, bu yapıya ayrı bir değer katıyor.

Açık teşhir alanında dolaşırken, tarihi kalıntılar arasında kayboluyorum. Sütun başlıkları, lahitler ve mezar stelleri bahçeye yayılmış. Revak altı sergisi, taş eserleri korurken sergilemesini de sağlıyor. Pisidia Antiokheia kazılarından çıkarılan bu parçalar, MS 4. yüzyıla kadar uzanıyor. Her taş, binlerce yıllık hikayeler anlatıyor. Mimari fragmanlar arasında yürümek, geçmişle bugün arasında köprü kurmak gibi.

Ortadaki Augustus Tapınağı modeli, Antik Pisidia kentinin ihtişamını gözler önüne seriyor. Ölçekli çalışma, tapınağın orijinal yapısını anlamama yardımcı oluyor. Etrafındaki antik taş eserler, dönemin sanat anlayışını yansıtıyor. MÖ 2500'lerden MS 4. yüzyıla uzanan koleksiyon, burada somutlaşıyor. Her parça, Antiokheia'nın görkemli günlerinden izler taşıyor. Arkeolojik araştırmaların meyvesi olan bu sergi, bölgenin kültürel zenginliğini kanıtlıyor.

Prehistoria salonunda fosil kalıntıları karşısında duruyorum. Ortadaki büyük parça, milyonlarca yıl öncesine ait. Çevresindeki küçük fosiller, o dönemin yaşam formlarını gösteriyor. Yerleştiricilerle vurgulanan detaylar, bilimsel çalışmaların önemini hatırlatıyor. MÖ 2500'lere dayanan koleksiyonun en eski örnekleri bunlar. Göller Bölgesi'nin jeolojik geçmişi, bu vitrinlerde saklı. Her kalıntı, zamanın derinliklerinden gelen bir mesaj.

Klasik Eserler salonunda beyaz mermer heykeller arasındayım. Bazıları başsız, bazıları hasarlı ama hepsi etkileyici. Antik dönem sanatının inceliği, her figürde kendini gösteriyor. Roma ve Helenistik dönem eserlerinin bir arada olması, kültürel etkileşimi anlatıyor. Pisidia Antiokheia kazılarından gelen bu heykeller, şehrin kozmopolit yapısını yansıtıyor. Mermer üzerindeki işçilik, o dönemin usta ellerini hissettiriyor.

Vitrindeki antik kafa tasviri, yaşlı bir balıkçıyı canlandırıyor. Yüz ifadesindeki ince çizgiler, yaşanmışlığı anlatıyor. Beyazımsı mermer üzerindeki detaylar, sanatçının ustalığını gösteriyor. Büst, Roma dönemine ait olmalı. Gerçekçi işçilik, o çağın portre sanatındaki gelişmişliği kanıtlıyor. Her kırışık, bir hikaye; her bakış, geçmişten gelen sessiz bir söz. Koleksiyondaki 26 bin eserden sadece biri, ama ne kadar anlamlı.

Vitrindeki köpek heykeli, oturur vaziyette bana bakıyor. Mermerden yapılmış, beyaz ve altın tonlarında bir dokuya sahip. Başındaki detaylar, sanatçının hayvan anatomisine hakimiyetini gösteriyor. Antik dönemde köpekler, sadakat ve koruma sembolüydü. Bu heykel, muhtemelen bir mezar anıtının parçasıydı. Pisidia bölgesinde bulunan lahitler arasından çıkmış olabilir. Taş üzerindeki işçilik, binlerce yıl sonra bile canlılığını koruyor.

Şeffaf vitrin içindeki köpek heykeli, dikkatlice işlenmiş detaylarıyla öne çıkıyor. Oturur pozisyonda, başı yukarıda, sanki bir şey bekliyor. Mermer üzerindeki her çizgi, sanatçının özenini yansıtıyor. Klasik dönem heykelciliğinin güzel bir örneği. Müzenin arkeoloji bölümünde sergilenen bu tür eserler, günlük yaşamdan kesitler sunuyor. Cam eşyalar ve seramiklerle birlikte, dönemin kültürel zenginliğini anlatıyor.

Büyük taş yüzey üzerindeki kabartma tasarımı, çiçek motifleriyle süslenmiş. Merkezi desen, etrafındaki motiflerle uyum içinde. Roma döneminde mimari süslemelerde sıkça kullanılan bu teknik, estetik anlayışı yansıtıyor. Taş üzerindeki işçilik, yüzyıllar sonra bile netliğini korumuş. Pisidia Antiokheia'dan gelen mimari parçalar arasında, bu tür örnekler sıkça görülüyor. Her motif, dönemin sanat anlayışına dair ipuçları taşıyor.

Taş sütunun alt kısmındaki kabartmalar, iki belirgin figür gösteriyor. Beyazımsı yapı, zamanın etkisiyle patina kazanmış. Üzerindeki figürler, muhtemelen mitolojik sahneleri anlatıyor. Sütun başlıkları ve mimari parçalar, bahçede sergilenen diğer eserlerle uyumlu. Antik dönem mimarisinde sütunlar, sadece taşıyıcı değil, aynı zamanda sanat eseriydi. Bu parça, Pisidia bölgesindeki tapınak ya da kamu yapılarından birine ait olmalı.

Vitrindeki seramik kaplar, farklı boyut ve şekillerde dizilmiş. Bazıları çömlek biçiminde, bazıları ince uzun yapıda. Üzerlerindeki desenler, dönemin estetik anlayışını yansıtıyor. MÖ 2500'lerden itibaren seramik üretimi, bölgede önemli bir zanaat olmuş. Arkeoloji bölümünde sergilenen bu örnekler, günlük yaşamdan izler taşıyor. Her kap, kullanıldığı dönemin sosyal yapısını anlatıyor. Koleksiyondaki 26 bin eser arasında, seramikler özel bir yer tutuyor.

Etnografya salonunda geleneksel bir odanın iç mekanı karşımda. Ahşap yapı, zengin oymalarla süslenmiş. Duvarlar ve kapıda dönemin el sanatları görülüyor. İçerideki figürler, geleneksel kıyafetler giymiş. Bölgeye ait el yazmaları ve çağdaş ressamların eserleri, bu salonda bir araya gelmiş. Yalvaç'ın kültürel mirası, sadece antik dönemle sınırlı değil. Yakın geçmişin yaşam tarzı da, burada titizlikle korunuyor.

Etnografya bölümünde son turumu atarken, geleneksel kıyafetli figürler dikkatimi çekiyor. Biri otururken, diğeri yanına eğilmiş bir iş yapıyor. Arkadaki zengin koleksiyon, bölgenin kültürel devamlılığını gösteriyor. El sanatları, dokumalar ve günlük eşyalar, yakın tarihin tanıkları. 1966'dan beri açık olan bu müze, geçmişi koruma misyonunu sürdürüyor. Göller Bölgesi'nin en eski koleksiyonlarından birini gezmek, gerçekten ayrıcalıktı. Görüşmek üzere!